เหรียญเสมาหน้าเล็ก หลวงพ่อพุ่ม วัดปากคู

เหรียญรุ่น2เสมาหน้าเล็ก หลวงพ่อพุ่ม วัดปากคู
อดีตเจ้าอาวาสวัดปากคู
พระอุปัชฌาย์ พุ่ม ฉุนโท อดีตเจ้าอาวาสวัดปากดู และ เจ้าคณะตำบลกรูด อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี ท่านได้ถือกำเนิด ณ บ้านท่าม่วง ม.1 ต.ช้างซ้าย อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี เมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ท่านมีพี่น้องร่วมบิดา-มารดาเดียวกันรวม 8 คน เป็นชาย 6 คน หญิง 2 คน ท่านเป็นคนที่ 8 หรือเป็นคนสุดท้อง ซึ่งพี่น้องมีรายนามดังนี้
คนที่ 1 นายรุ่ง เกิดคูหา (ภายหลังเปลี่ยนเป็น เกิดรุ่ง)
คนที่ 2 นายกล่ำ เกิดคู่หา
คนที่ 3 นายเขียน เกิดคูหา
คนที่ 4 นายเอก เก็ดดูหา
คนที่ 5 นางมี ศิริวิชัย
คนที่ 6 นางทองคำ จามไพเราะ
คนที่ 7 นายคล่ำ เกิดคูหา
คนที่ 8 นายพุ่ม เกิดคูหา (พระอุปัชฌาย์ พุ่ม ฉุนโท)
คุณโยมพ่อ ชื่อนายเกิด คุณโยมแม่ชื่อ นางหีด เกิดตูหา มีอาชีพทำสวนผลไม้ ทำไร่ข้าว ในชีวิตเด็ก ท่านได้ใช้ชีวิตแบบเด็กไทย ทั่วๆไปในชนบทคือการช่วยเหลือครอบครัวเท่าที่เด็กจะทำได้ จนอายุได้ 9 ปี • โยมพ่อ ก็ได้นำไปฝากเรียนหนังสือไทยและหนังสือขอมจาก
หลวงพ่อกล่อม (พระครูวิธรธรรมศาสน์) ซึ่งในทางเพศคฤหัสมีศักดิ์เป็นลุงเป็นเจ้าอาวาสวัดโพธาวาส ต.มะขามเตีย อ.เมือง จ.สุราษฎร์ธานีเด็กชายพุ่ม เกิดคูหา ใช้ชีวิตในฐานะเด็กวัด ในการปรนนิบัติรับใช้พระสงฆ์มาเป็นเวลา 7ปี จนเป็นนายพุ่ม เกิดดูหา จนอายุได้ 16 ปีจึงได้หลวงพ่อกล่อมกลับมาอยู่กับโยมพ่อโยมแม่อีกครั้ง จนอายุได้ 10 ปีท่านได้ถูกงูปะกัด (งูเกล็ดทวน) ที่ปลายนิ้วเท้าชวาและได้รักษากับหมอพื้น บ้านด้วยคาถาอาคม และยาสมุนไพรล้วนๆ รักษาอยู่เป็นเวลา1ปีเต็มแผลก็หายสนิทแต่นิ้วเท้าขว่าเสียเดินทางไปไหนมาไหนได้สะดวกดีแต่เชื่องช้า โยมพ่อได้พิจารณาเห็นว่าถ้าอุปสมบทเป็นพระภิกษุก็สามารถ ที่จะเดินบิณฑบาตรซึ่งเป็นกิจวัตรของบรรพชิตได้ และเมื่ออายุได้ 20 ปีบริบูรณ์ ในปลายปี พ.ศ. 2445 โยมพ่อก็พาไปที่วัดโพธาวาสอีกครั้งและเข้ารับการบรรพชาอุปสมบทในต้นปี พ.ศ. 2446 ณ พัทธสีมา วัดโพธาวาส โดยมีพระครูวิธรธรรมศาสน์ (หลวงพ่อกล่อม.
พ่อท่านกล่อม) เจ้าอาวาสวัดโพธาวาส เป็นอุปัชฌาย์ พระครูปกาศิตธรรมคุณ (พ่อท่านเพชร) เจ้าอาวาสวัดบ่อตะเคียน (วัดวชิระประดิษฐ์)ในปัจจุบันเป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับนามฉายาในทางพระพุทธ-ศาสนาว่า จุนโท เมื่อได้รับการบรรพชาอุปสมบทเป็นลูกพระตถาคตภายใต้ร่มผ้ากาสาวพัตรโดยสมบูรณ์แล้ว ก็ได้มาจำพรรษาอยู่ที่วัดบ่อตะเดียน ศึกษาพระธรรมวินัยตามกิจที่บรรพชิตพึงปฏิบัติต่อมาในพรรษาที่ 2 พระภิกษุพุ่ม จนโท ได้กลับไปจำพรรษาที่วัดโพธาวาสอีก 1 พรรษา เพื่อรับการถ่ายทอดวิชาอาคม ทางไสยศาสตร์จากพระอุปัชณาย์กล่อม พระเกราจารย์เฒ่าผู้เรืองเวชแห่งดินแดนศรีวิชัย
ที่มีพลังจิตสูงในสมัยนั้น และพระอุปัชฌาย์กล่อมผู้เป็นอาจารย์ เห็นความ อุตสาหะวิริยะของพระภิกษุพุ่ม จนโท ถึงกับออกชมในความตั้งใจจริงพระภิกษุพุ่ม มีความสนใจในวิชาอาคม ในวิชาไสยศาสตร์ยิ่งนักการปฏิบัติสร้างความพึงพอใจในหลานและลูกศิษย์เป็นยิ่งนัก และเห็นว่าพระภิกษุพุ่ม มีความสนใจในวิชาอาคมไสยศาสตร์ ท่านจึงได้ถามความสมัครใจว่ามีความต้องการเรียนถึงขั้นไหน ซึ่งพระภิกษุพุ่ม ก็ตอบท่านอาจารย์ลุงว่ามีความสนใจมากที่สุด แต่ยังไม่ทราบว่าจะเรียนด้วยวิธีใตพระอุปัชฌาย์กล่อมจึงกล่าวว่า ผู้ที่จะเรียนคาถาอาคมได้นั้นจะต้อง นั่งสมาธิเจริญวิปัสนากรรมฐาน เพื่อฝึกจิตให้สงบ เพราะการเรียน วิชาอาคมไสยศาสตร์เป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนลี้ลับที่จะสัมผัส ได้ด้วยกระแสพลังจิตอันสูงเท่านั้น เป็นวิชาที่อยู่ในคัมภีร์ของโบราณ ผู้ปฏิบัติให้ได้ผล ต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัดจึงจะเกิดผลอันศักดิ์สิทธิ์ได้ พระอุปัชฌาย์กล่อมเห็นว่าพระภิกษุพุ่ม จุนโท มีความสนใจจริง ท่านจึงฝึกอบรม ฝึกสมาธิอันเป็นฐานเบื้องต้นของการให้เกิดพลังจิตก่อน ซึ่งท่านได้อบรมสั่งสอนพระภิกษุพุ่ม ในการฝึกเจริญภาวนาด้วยคำว่า "พุทโธ" ก่อน พระภิกษุพุ่ม ก็ตั้งใจในการศึกษาท่านได้ฝึกการนั่งสมาธิเจริญภาวนาจนณาณแก่กล้า อันทำให้เกิดผลในด้านอิทธิฤทธิ์ ซึ่งถือว่าเป็นโลกีฌาณ มีโอกาสและเข้าตัวได้แต่เป็นประโยชน์ในการเสกเป่าทิพย์มนต์ รักษาโรคภัยไข้เจ็บในสมัยนั้นอีกด้วย หลังจากได้รับการศึกษาพระอุปัชฌาย์กล่อมจนพ่อท่านกล่อมมีความเมตตาพระพุ่มเป็นอย่างมาก จึงได้แนะนำให้พระภิกษุพุ่มเดินทางไปหาพ่อท่านเขาอ้อ (หรืออาจารย์ทองเฒ่า ซึ่งเป็นอาจารย์ของพระอุปัชฌาย์กล่อม) พระภิกษพุ่มก็ได้เดินทาง
ไปนครศรีธรรมราช และเดินธุดงค์ไปกับพ่อท่านเอียด แห่งนครศรีธรรมราช ธุดงค์ไปด้วยกันจนถึงวัดเขาอ้อและเข้าไปนมัสการอาจารย์ทองเฒ่า แห่งวัดเขาอ้อ ซึ่งได้ศึกษาต่อร่วมกับพ่อท่านเอียด เมื่อ ศึกษาจนเป็นที่พอใจแล้ว (ศึกษาเป็นเวลา 4 ปี) ก็นมัสการอำลาอาจารย์ทองเฒ่าแห่งวัดเขาอ้อ แล้วเดินสุดงค์กลับ แล้วจำพรรษาอยู่ที่วัดโพธาวาส 1 พรรษา ต่อจากนั้นก้มาจำพรรษาอยู่ที่วัดบ่อตะเคียน จนกระทั้งใน พ.ศ.
2459 ทางวัดปากกูได้ว่างเจ้าสำนัก ชาวบ้านปากคูจึงได้เดินทางอาราธนา นิมนต์ พระพุ่ม ฉุนโท ซึ่งเป็นศิษย์เอกของพระครูวิธรธรรมศาสน์ (หลวงพ่อกล่อม) แห่งวัดโพธาวาส ต.มะขามเตี้ย อ.เมือง จ.สุราษฎร์ธานีซึ่งพระพุ่ม ฉนโท ได้มาจำพรรษาอยู่ที่วัดบ่อตะเคียน (วัดวชิระประดิษฐ์ในปัจจุบันนี้) ในสมัยนั้นท่านพระครูปกาศิตธรรมคุณ (พ่อท่านเพชร)
เป็นเจ้าอาวาสวัดบ่อตะเคียน จึงต้องขอจากท่านพระครูปกาศิตธรรม คุณเสียก่อน และท่านก็ได้อนุญาตให้พระพุ่ม ฉุนโท มาเป็นเจ้าสำนักสงฆ์ปากดู และในปี พ.ศ. 2460 ทางราชการและทางคณะสงฆ์ได้ยกฐานะสำนักสงฆ์ปากคู หรือสำนักสงฆ์คงคาเลียบ เป็นวัดปากคู และเลื่อนฐานะเจ้าสำนักสงฆ์ จาก พระพุ่ม ฉุนโท เป็น พระอธิการพุ่ม ฉุนโท เป็น ผู้ปกครองสงฆ์ในตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดปากคู ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสองค์ปฐมฤกษ์ของวัดปากคู
จนมาถึงต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2498 ท่านได้อาพาธด้วยโรคชรา และได้ถึงแก่มรณะภาพลงในที่สุด ซึ่งทำให้บรรดาญาติมิตร ดิษยานุศิษย์ และผู้ที่เคารพนับถือในองค์พระอุปัชฌาย์พุ่ม จนโท ต้องเศร้าสลดใจมากที่สุด
งานในด้านการปกครองของพระอุปัชฌาย์พุ่ม จนโท มีดังนี้
พ.ศ. 2460
เป็นเจ้าอาวาสวัดปากคู
พ.ศ. 2475
เป็นเจ้าคณะตำบลกรูด
พ.ศ. 2483
เป็นพระอุปัชฌาย์
พระอุปัชฌาย์พุ่ม ฉุนโท ชาตะ วันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ เดือน
6 ปีมะโรง พ.ศ. 2425 มรณะภาพ วันศุกร์ ที่ 10 เดือน มิถุนายน
พ.ศ. 2498
ขอกราบอภัยต่อท่านผู้ที่ทราบประวัติของพระอุปัชฌาย์พุ่ม ฉุนโท (ตาหสวงพุ่ม) มากไปกว่านี้ขอกราบเรียนท่านผู้ที่อ่านประวัติ พระอุปัชฌาย์พุ่ม ฉุนโท ว่าข้อมูลหรือประวัติที่กระผมนำมาเรียบเรียงนี้ กระผมได้เก็บมาเมื่อครั้งกระผมเข้ารับการบรรพชาอุปสมบท กับตาหลวงพุ่ม เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2494 หรือก่อนนี้กระผมมีข้ออ้างอิงว่ากระผมทราบประวัตินี้โดยเก็บไว้แล้วนำมาเรียบเรียงเพื่อให้คนรุ่นหลังได้รับทราบโดยกระผมทราบมาจาก
- นางคล้าย นาคเพชร ซึ่งกระผมเรียกว่ายาย
- ตาหลวงพุ่ม จนโท เมื่อกระผมรับการบรรพชาอุปสมบทและอยู่กับท่าน
- น้าเณรเอ็บ จามไพเราะ ซึ่งเป็นหลานของตาหลวงพุ่ม จนโท
เอง